محمود اعتضادی

رایانه - موسیقی - روانشناسی
 
ساز شما کوک است؟
ساعت ٦:٢٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٦ تیر ۱۳٩۱ : توسط : محمود اعتضادی جمع

صدای آدمی را می‌توان به یک آلت موسیقی تشبیه کرد که نتهای یکنواخت را  می‌نوازد.

وقتی زخمه‌ای بر چنگ دل خویش می‌زنید، کلمات را با لحنی خشن، ملایم و یا معمولی و با زیر و بمی متفاوت، ملایم و یا یکنواخت ادا می‌کنید. تمام این خصوصیات در برداشت شنونده از پیام شما نقش اساسی دارد.

کارشناسان معتقدند که سی‌و‌هشت درصد از استنباط اولیه از هر عبارت، بستگی به نحوه بیان آن دارد. در حقیقت مردم از طرز گفتار ما، درباره ما به قضاوت می نیشنند.

تأثیر تکیه کلمات را در مفهوم عبارات نباید نادیده گرفت. بیشتر مردم از تأکیدی که ناخودآگاه بر کلمات دارند، ناآگاهند. برای پی بردن به اهمیت این بوضوع به جمله زیر نگاه کنید.

من هرگز نگفتم که او به کسی دروغ نگفته است.

همانطوری که ملاحظه می کنید ده کلمه در این عبارت دیده می‌شود.

ده بار این جمله را بخوانید و هر بار روی یکی از کلمات تکیه کنید. متوجه خواهید شد که تکیه روی هر کلمه‌ای، معنی ضمنی ویژه‌ای را به همراه خواهد داشت. اغلب ما، به‌رغم اینکه میل داریم مطلبی را کتمان کنیم، ناخودآگاه روی کلمه‌ای تکیه می‌کنیم و در نتیجه بر خلاف میلمان همه‌چیز را برملا می‌کنیم.
برای اینکه لحن بیان شما تأثیر بیشتری داشته باشد، حداقل دوبار در روز شیوه کلام خود را مورد توجه قرار دهید و بکوشید تا با گزینش مناسب زیر و بم، تکیه‌کلام، سرعت کلام و بلندی آنها، کلمات را با آهنگی مؤثر، طنین‌دار واگیرا ادا کنید.

برای اینکه از نقاط قوت و ضعف بیان خود آگاه شوید باید به واکنش افرا در مقابل لحن کلام خود توجه کنید. پس از اتخاذ شیوه مناسب کلام، آنقدر تمرین کنید که به آن خو بگیرید. چندان که نتوانید به آسانی از آن منفک شوید.

 

منبع: مجله‌ الکترونیکی روانشناسی جامعه