محمود اعتضادی

رایانه - موسیقی - روانشناسی
 
بخش‌هاى اصلى موسیقى سنتى ایران
ساعت ٧:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٧ تیر ۱۳٩۱ : توسط : محمود اعتضادی جمع

پیش‌ درآمد:

یک قطعهٔ سازى یا ریتمى ثابت و تصنیف شده است که اغلب در آغاز یک دستگاه اجرا مى‌شود.

درآمد:

قطعه یا گروهى از قطعات در یک مقام یکسان است که توسط آنها دستگاه آغاز مى‌شود. هویت هر دو دستگاه در درآمد آن ظاهر مى‌گردد.

 چهار مضراب:

قطعه‌اى است که به منظور نمایش مهارت تکنواز ساخته مى‌شود. نقش و جاى چهار مضراب اصلاً مشخص نیست و مى‌تواند در آغاز اجرا، قبل از درآمد، بعد از درآمد یا بعد از پیش درآمد اجرا شود.

ساز و آواز:

خواننده در چارچوب ردیف، گوشه‌هاى دستگاه را به همراهى اشعار مناسب و باهم‌نوازى یک ساز، بداهه‌خوانى مى‌کند. همچنین ممکن است در خلال آن با شروع هر گوشه، چهار مضراب‌هاى مناسب نیز نواخته شود.

تصنیف:

یک آواز ساخته شده با وزن آهسته است. تصانیف کلاسیک روى آثار شعراى بزرگ قدیم یا شعراى برجسته معاصر ساخته شده‌اند.گونهٔ دیگرى از نصانیف با اشعار سبک‌تر وجود دارند و گرچه براساس مقام‌هاى موسیقى اصیل ساخته شده‌اند کم‌اعتبارترند. این سبک مدرن و عامیانه از تصانیف را باعنوان 'ترانه' معرفى مى‌کنند.

رنگ:

قطعه‌اى سازى است که به واسطهٔ آن معمولاً اجراى دستگاه به پایان مى‌رسد. واژهٔ رنگ کلاً معرف رقص ایرانى به سبک کلاسیک است.